­

De plaats van de Stichting Rehabilitatie ’92 is die van onafhankelijke hoeder van de basisprincipes van rehabilitatie. Die basisprincipes worden het beste uitgedrukt in de visie van herstel en de missie van rehabilitatie:

‘De herstelvisie houdt in dat mensen van nature van ziekte en ongeluk herstellen. Hulpverlening bestaat om dit herstelproces te ondersteunen.’

Bij de omschrijving van rehabilitatie gebruiken we de terminologie van de ICF (International Classification of Functioning, Disability and Health)

De missie van rehabilitatie is:

Mensen met ernstige, langdurige beperkingen en participatieproblemen (die al dan niet een direct gevolg zijn van die beperkingen) helpen beter te functioneren, zodat ze met succes en tevredenheid kunnen wonen, werken, leren en sociale contacten kunnen hebben in de omgeving van eigen keuze, met zo min mogelijk professionele hulp (Anthony et al., 2002).

De missie van rehabilitatie maakt duidelijk dat rehabilitatie van dit herstel met name het herstel van rollen en maatschappelijke identiteit ondersteunt. Uit deze missie komt de volgende definitie van rehabilitatie als hulpverlenersinterventie voort:

Rehabilitatie is mensen met ernstige, langdurige beperkingen en participatieproblemen ondersteunen bij het verkennen, kiezen, verkrijgen en behouden van hun activiteiten- en participatiedoelen.

Op andere terreinen dan de psychiatrie moet de terminologie soms aangepast worden. Bij ouderen spreken we bijvoorbeeld van evenwichtig ouder worden en zorg voor zelfstandigheid in plaats van over herstel en rehabilitatie.

De Stichting voert de hierboven omschreven rehabilitatiemissie niet zelf uit, ze geeft geen directe zorg of behandeling. Ze verzorgt trainingen in de individuele rehabilitatiebenadering en daarvan afgeleide producten en levert op die manier haar bijdrage aan verspreiding van rehabilitatie.

Op weg naar participeren

 

­